12/12/2009

Gaza, hoe zat het ook alweer?

Hoort bij: Uncategorized — admin @ 12:02

De Gazastrook, hoe zat dat ook alweer? Wat is het probleem en hoe heeft het zo ver kunnen komen? De feiten op een rij.

Ligging

De Gazastrook ligt in het Midden-Oosten aan de kust van de Middellandse Zee. In het zuidwesten grenst de Gazastrook aan Egypte en in het noorden, oosten en zuidoosten grenst het aan Israël. De oppervlakte is ongeveer 362 km2. De kustlijn is circa 40 km lang, de grens met Egypte ongeveer 11 km en de grens met Israël 51 km. De Gazastrook is genoemd naar een van de belangrijkste steden in het gebied, namelijk Gaza.

Demografie

In de Gazastrook woonden in 2008 naar schatting 1.443.814 mensen, waarvan 990.000 vluchtelingen. De grootste stad is Gaza met ongeveer 400.000 inwoners. De bevolkingsdichtheid in de Gazastrook bedraagt 3.988 per km2 (in Nederland is dit 484 en in België 342). De bevolkingsgroei is 3,8 procent en vrouwen krijgen gemiddeld 6,17 kinderen. Daarmee heeft Gaza in verhouding de meeste kinderen ter wereld. Zo’n 65 procent van de bevolking is jonger dan 20 jaar.

Armoede

Maar liefst 51 procent van de Gazanen is werkloos. Het aantal mensen dat onder de VN gehanteerde armoedegrens van $ 2,- per persoon per dag leeft, is zo mogelijk nog schokkender: 79 procent van de bevolking.

Politiek

De huidige Gazastrook is een product van de wapenstilstandsakkoorden in 1949 tussen Israël, Egypte en Jordanië waarbij Egypte de controle kreeg over 1,5 procent van het gebied (de Gazastrook). Egypte bezette de strook tot 1967, het jaar waarin Israël de Zesdaagse Oorlog begon en o.a. de Gazastrook veroverde. Israëlisch-joodse kolonisten stichtten er onder bescherming van het Israëlisch leger 21 nederzettingen. In 2005 was dat aantal al gegroeid tot 8000. In totaal besloegen deze nederzettingen 15 procent van de oppervlakte van de Gazastrook. Om ze te bereiken werden door het Israëlische leger gecontroleerde wegen aangelegd. In augustus 2005 ontmantelde Israël onder bewind van haar minister-president, Ariël Sharon, de nederzettingen in de Gazastrook en werden de troepen uit dat gebied teruggetrokken (het disengagementplan). Israël weigerde om met de Palestijnen over de terugtrekking te onderhandelen en stelde een blokkade van de Gazastrook in.

Israël beperkt het verkeer en vervoer naar en uit Gaza al sinds 1993 (Oslo-akkoorden), in versterkte mate vanaf de ontruiming van de strook in 2005. Nadat Hamas in 2006 de verkiezingen won, sloot Israël de enclave nog verder af.

In juni 2007 kwam de regering van nationale eenheid, die eerder dat jaar tot stand was gekomen (Hamas en Fatah) ten val. Sindsdien regeert Hamas in Gaza en Fatah, onder leiding van Abbas, op de Westelijke Jordaanoever. Het antwoord van Israël op deze ontwikkeling is de omsingeling van de Gazastrook om te zetten in een wurging.

In juni 2008 sloten Israël en Hamas na Egyptische bemiddeling een akkoord waarin onder meer overeengekomen werd dat Israël de blokkade van de Gazastrook geleidelijk zou opheffen. Dit gebeurde echter niet…

De aanval op Gaza

Een jaar geleden, op 27 december 2008, begon Israël een grootschalige en allesvernietigende aanval tegen de Gazastrook, die 22 dagen zou duren. Meer dan 1300 Palestijnen, in het bijzonder burgers, en 13 Israëli’s werden gedood. Op de eerste dag klonken al felle protesten. Zo sprak de voorzitter van de Algemene Vergadering van de VN, Miguel d’Escoto, over ‘luchtaanvallen die ernstige en grootschalige schendingen van het internationale humanitaire recht zijn’. De kritiek op de aanvallen kwam van alle kanten. Ook in Nederland gaf het bestuur van Een Ander Joods Geluid een verklaring af: ‘Het Nederlandse buitenlandbeleid valt op door een overmaat van tegemoetkomendheid jegens “deze bevriende natie”, die zich tegenover haar buren niet beter gedraagt dan de eerste de beste schurkenstaat’.

Na de aanval

Na de aanval is er in het gebied een schreeuwend en allesomvattend gebrek aan voedsel, water (ongeveer 80 procent (!) van het beschikbare water voldoet niet aan de eisen van de World Health Organisation voor drinkwater), medicijnen, brandstof, elektriciteit en andere basale benodigdheden. Scholen, huizen, ziekenhuizen en publieke instanties zijn verwoest. Intussen houdt Israël (en ook Egypte) de grenzen nog steeds dicht. In de westerse media wordt over de voortduring van deze onmenselijkheid nauwelijks meer gesproken. Het is geen nieuws meer. Het kwaad wordt stilgezwegen en verkrijgt daardoor een zekere goedkeuring. Het gevolg? Het voortduren van de verwoesting van Palestina…

 

Reageren?

Reageren?

RSS-feed voor reacties op dit bericht.

Helaas, de reactiemogelijkheid voor dit bericht is gesloten.

Copyrights © 2009 Steun Palestina
Powered by WordPress